PARK YAPILMAZ

PARK YAPILMAZ

BİLSAK TİYATRO ATÖLYESİ

Kurgu ve Tasarım: Ceysu Kolçak- Nihal G. Koldaş

Dramaturji : Ekip Çalışması

Müzik : Murat Ertel

Oyuncular: Aylin Deveci, Ayşe Dodanlı, Ceysu Koçak, Cüneyt Uzunlar, Murat Ergun, Nihal G. Koldaş, Öykü Potuoğlu, Tolga K. Yalçınkaya

Zincirlikuyu, Joy-Port

TOPLU BİR YENİLGİNİN TABLOLARI

      Sibel Arslan Yeşilay                                                                                       

 Hala çağdaşımız olmayı sürdüren Shakespeare, yapıtlarıyla yeni yapımlara kaynaklık edip, farklı bir dil arayışındaki tiyatro topluluklarına da esin vermeyi

de ihmal etmiyor. Bu sezon Başar Sabuncu’nun Shakespeare’in farklı metinlerinden kurguladığı “Bir Ata, Krallığım” ile Adnan Tönel’in gerçekleştirdiği tek kişilik “Hamlet”ten sonra, bu kez de BİLSAK Tiyatro Atölyesi, büyük ozanın aynı metninden ve çağdaş oyun yazarı Heiner Müller’in “Hamlet Makinesi” adlı yapıtından yola çıkarak kurguladıkları “Park Yapılmaz” adlı oyunlarıyla izleyici karşısına çıkıyor.

  “Park Yapılmaz”, bu metinlerin dışında Orhan Alkaya, Ece Ayhan, Melih Cevdet Anday, Sevim Burak, Edip Cansever’in yapıtlarından alıntıları da kapsıyor. Yazar listesi bu denli kalabalık olunca, insan ister istemez metin ağırlıklı bir yapımla karşılaşacağını düşünüyor.  Oysa “Park Yapılmaz” da, alıştığımız anlamda bir olay örgüsü ve dil kullanımı,  belli rolleri üstlenen oyuncular yok.

   Oyun başladığında kocaman loş mekana hakim olan müzik, nasıl bir gösteri izleyeceğimizin ipuçlarını veriyor. Müziğin ardından hoparlörden yükselen insan sesleri duyuluyor. Henüz bir metinle karşılaşmıyoruz.  Siyah renkli giysiler içindeki oyuncular sahneye girip hareket etmeye başlayınca, artık metnin ille de konuşulan sözlerden, dilaloglardan oluşması gerekmediğini anlıyoruz.

    “Park Yapılmaz”ın metni, müzik, ses ve tavırlardan oluşan az  ‘söz’lü, ancak çoksesli bir metin. Bazı sahnelerde “Hamlet Makinesi”nde Heiner Müller’in yazdıklarının görsel karşılığını buluyorsunuz. Bazı sahnelerde ise doğrudan günümüz Türkiye’siyle koşutluk kurabiliyorsunuz. “Olmak ya da olmamak” bir kez bile telaffuz edilmediği, söz olarak kullanılmadığı halde, oyun boyunca iktidar-şiddet ikilisinin belirlediği bir dünyada bu ikilemin ağırlığını daha etkili bir şekilde duyumsuyorsunuz.

    Tabutun önüne teker teker gelerek ölen krala saygılarını sunan  kederli  insanların, birden tabutun kapağını kaldırarak  altındaki ziyafet masasında hiç konuşmadan  önce hüzünle, sonra da giderek artan bir iştahla yemek yiyip ardından hepsinin kendilerinden geçerek  garip figürlerle dans etmeye başlamaları , “Hamlet Makinesi”nde Hamlet’in ağzından dile getirilen şu sözleri   çarpıcı bir biçimde görselleştiriyor: “Tabutun kapağını kılıcımla kaldırdım…ve şimdi bir ölü olan yaratıcımı parçalara ayırdım ve etraftaki yoksul insanlara dağıttım …. Yas yerini çoşkuya, çoşku da ağız şapırtılarına bıraktı.”   Hamlet’in yenilgisinin tek kişilik  olmaktan çıkıp sahnedeki tüm oyunculardan oluşan bir koronun yenilgisi oluşuna tanıklık ediyoruz. Belki de hepimiz, çevremiz kötülüklerle kuşatılmışken huzursuz olan birer Hamlet’iz.  

  Kurgu ve Tasarımını gerçekleştiren ve oyunda rol alan Ceysu Koçak ile Nihal G. Koldaş’ın  yanısıra Aylin Deveci, Ayşe Dodanlı, Cüneyt Uzunlar, Murat Ergun, Öykü Potuoğlu ve Tolga K. Yalçınkaya’dan oluşan  ekibin başarılı dramaturji çalışması ve oyunculuklarından, Murat Ertel’in müziğine dek her bakımdan özenli ve uzun süreli bir çalışmanın ürünü olan  “Park Yapılmaz” gözardı edilmemesi gereken bir yapım

Sibel Arslan Yeşilay RADİKAL 25.5.1997

Bu yazı 1996-1997 kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir