S I N I R

Muzaffer İzgü

 

Ünlü mizah ustası Muzaffer İzgü’nün kaleme aldığı “SINIR”, evlerinden,sevdiklerinden, alıştıkları yaşam tarzından uzakta, silahların gölgesinde , ülkesinin sınırını korumakla görevlendirilmiş iki komşu ülkenin askerleri Nevinyalı Mati ile Sevinyalı Yuan arasında geçen, kara mizah öğeleriyle yüklü, savaş karşıtı bir oyun.

“SINIR”da devlet politikası gereği birbirine düşman olması gereken iki askerin, kendilerinden başka kimsenin bulunmadığı bir sınır boyundaki ilginç ilişkileri, dostlukları, kavgaları, dünya görüşleri, olası bir savaşla ilgili kaygıları ve eve dönüş özlemleri duygu ve mizah yüklü bir dille anlatılır. Ayda bir kez ellerine geçen mektuplarla, komutanlarının yeni emirler vermek için kendileriyle yaptıkları telefon görüşmeleri dışında neredeyse dünyadan tecrit edilmiş bir yaşantı sürdüren Yuan ile Mati, tek teselliyi kurdukları dostlukta bulur ve bir an önce askerliklerini bitirip evlerine, karılarına, çocuklarına kavuşma düşleri kurarak günlerini geçirmeye çalışırlar.

Bir yandan dünyadan kopuk, her şeyden uzak yaşarken, bir yandan da telefonun öteki ucundan gelen sesin verdiği emirlere boyun eğmek, ülkelerinin komşu ülkeyle olan ilişkisine göre birbirlerine karşı tavır değiştirmek zorunda kalırlar. Bir an için kendilerine dikenli telden başka bir şey ifade etmeyen sınır, birkaç dakika içinde vatanlarının savunulması, hatta uğrunda can verilmesi gereken en önemli hazinesi haline gelebilmektedir. Mati’nin mantığıyla, Yuan’ın duygusallığı ve otoriteye boyun eğmesi arasındaki ikilemin altını çizen “Sınır” aynı zamanda insancıllık ile siyasi otorite çatışmasını da hicvediyor.

Birlikte çamaşır yıkayıp sıkan, bir ayağı kendi ülkesinin, öteki ayağını diğer ülkenin toprağına uzatıp birlikte yemek yiyen, içki içen Yuan ile Mati, böyle yakınlaştıkları anlarda başkanlarının birbirlerine ters ters bakan resimlerinin üstlerini örterler, midelerindeki şarap sucuk koalisyonunu kutlarlar. Ancak ertesi gün ayıldıklarında durum değimiş Sevinya ile Nevinya birbirlerine savaş ilan etmiştir. Tabii bu durum Yuan ile Mati’nin tavırlarını değişmesine neden olur. Bir gece önce sarhoş olup silahını sınırın ötesinde bırakan Mati’yi esir alıverir Yuan ve onu öldürmeye kalkar, çünkü yukarıdan gelen emirlere göre Nevinya düşman ülkedir, Nevinyalı bir asker de doğal olarak düşmandır ve öldürülmesi gerekir. Duygusallıkla otorite arasında gidip gelen Yuan önce Mati’ye karısına son defa mektup yazması için izin verir, daha sonra da onu öldürmeye kıyamaz.

Yöneten: Emre Kınay

Dramaturji: Sibel Arslan Yeşilay

Dekor-Kostüm: Ayçın Tar

Oynayanlar:

Emre Kınay- Çetin Etili

ilk oyun: 1993 BBT